KUBWA JINGA
KUBWA JINGA
SURA YA KWANZA: KASUKU MWENYE ULIMI WA SUMU
Hakuna mtu mtaani kwetu aliyewahi kuelewa kwa usahihi siku ambayo akili za Kibwana zilipoacha kutembea kwenye mstari ulionyooka. Lakini ikiwa ungepata fursa ya kumuuliza Mama Kibwana, Bi. Mwanahawa, huku akiwa amekaa kwenye kiti chake cha mti ukumbini, angekuambia bila kupepesa macho kuwa kila kitu kilianzia kwa ndege mmoja mjinga sana mwenye mdomo wa damu na manyoya ya kijani—kasuku aliyeitwa 'Profesa'.
Kibwana, ambaye ukubwani alipata tuzo isiyo rasmi ya kuitwa 'Kubwa Jinga' na kila aliyewahi kukutana naye, hakuzaliwa akiwa anashindia video za paka ofisini wala akiwa na uwezo wa kuoa mapacha watatu kwa siku moja. Alizaliwa akiwa mtoto wa kawaida kabisa, mwenye macho makubwa ya duara na uwezo wa ajabu wa kutazama migogoro ya wazazi wake kana kwamba anatazama katuni za wikiend.
Baba yake Kibwana, Mzee Athumani, alikuwa mtu wa maneno machache lakini yenye mikondo mingi ya chini kwa chini. Alikuwa mtaalamu wa kurudi nyumbani usiku wa manane akinukia sabuni za hoteli za kitalii, huku akiwa na visingizio vilivyopangwa kiufundi cha hali ya juu. Kwa upande mwingine, Bi. Mwanahawa hakuwa mama wa kufanywa mjinga kirahisi. Badala ya kuajiri makachero wa upelelezi wa kibinafsi au kumfuatilia mumewe usiku, aliamua kuwekeza kwenye teknolojia ya asili: Alimnunua kasuku kutoka kwa wafanyabiashara wa mipakani na kuanza kumfundisha 'kazi'.
Kila siku asubuhi wakati Mzee Athumani yuko kazini, Bi. Mwanahawa alikuwa akimweka Yule kasuku mbele yake na kumrudia maneno hayo hayo kwa saa mbili mfululizo: "Acha ujinga wako Athumani... Asha wa saloon anakupa nini? Nakupenda sana Mwanahawa wangu!" Kibwana akiwa na umri wa miaka saba, alikuwa akishinda pembeni akila muhogo wa kuchemsha, akitazama zoezi hilo la ajabu kati ya mama yake na ndege.
Kazi hiyo ya kisaikolojia ilizaa matunda siku ya Ijumaa mchana. Mzee Athumani alirudi nyumbani mapema kuliko kawaida akiwa amechoka, akajitupa kwenye sofa la sebule na kuanza kuvua viatu. Bi. Mwanahawa alikuwa jikoni akipika chakula. Kibwana alikuwa amekaa sakafuni akicheza na gari lake la makopo.
Mara ghafla, kutoka kwenye kona ya dirisha, kasuku Yule alianza kufanya mazoezi ya sauti. Na hakutoa sauti ya ndege, bali alitoa sauti iliyoiga kwa usahihi wa kutisha sauti ya sauti ya chini ya Mzee Athumani mwenyewe:
"Asha wangu... Yule mwanamke wa nyumbani hajui hata kujipaka wanja. Mtoto wa mjakazi atakubaliana na kila kitu, nakuletea gauni kesho!"
Mazingira ya sebule yalitulia kama eneo la tukio la ajali ya ndege. Mzee Athumani aliganda akiwa ameshikilia soksi moja mkononi, macho yakimoka kwa mshtuko. Bi. Mwanahawa alitoka jikoni akiwa ameshika mwiko uliolowa mchuzi wa samaki. Hakukua na maswali. Hakukua na haja ya kuomba maelezo. Kasuku alikuwa ameshatoa ushahidi wa kimahakama usio na shaka kabisa!
Siku hiyo, vita iliyotokea sebuleni ilihusisha vyombo vya udongo kuruka angani kama roketi, na Mzee Athumani akitimuliwa nduki huku akifukuzwa na mwiko wa moto. Lakini katikati ya machafuko hayo yote, Kibwana mdogo alibaki amekaa sakafuni, akimtazama Yule kasuku kwa heshima kubwa mno.
Ubongo mdogo wa Kibwana ulitengeneza hitimisho lake la kwanza kabisa kuhusu maisha ya ukubwani. Hakugundua kuwa baba yake alikuwa msaliti, wala hakugundua kuwa mama yake alikuwa na sumu ya wivu uliopitiliza. Hapana! Kibwana alijifunza somo moja tu la kipekee: "Ili ufanikiwe na ushikilie amani duniani, hutakiwi kutumia akili yako; unachotakiwa kufanya ni kupata kiumbe kingine cha kukufanyia kazi ngumu huku wewe ukitazama tu!"
Miaka Ishirini Baadaye...
Kibwana sasa alikuwa mwanaume mzima mwenye miaka 32, mwenye vifua vipana kama mlango wa stoo na sauti nzito ya kiume, lakini mfumo wake wa kufanya maamuzi ulikuwa bado umebanwa kwenye kile chumba cha mwaka 1999 ambapo kasuku alifanya kazi ya upelelezi badala ya binadamu.
Siku hiyo, Kibwana alikuwa amesimama mbele ya jengo la ghorofa la kampuni kubwa ya Teknolojia na Mawasiliano ya CyberTech Solutions, ambapo alikuwa amefanikiwa kuajiriwa wiki moja iliyopita kama Mhandisi Mkuu wa Mifumo ya Kompyuta (Senior Systems Engineer)—kazi ambayo hakuwa na ujuzi nayo hata wa asilimia moja!
Meneja wa Rasilimali Watu alikuwa amemkabidhi kompyuta mpya ya mkononi na kumwambia: "Bwana Kibwana, tunakutegemea sana. Mfumo wetu wa usalama wa mtandao uko kwenye hatari ya kuvamiwa. Unatakiwa kuandika code mpya za kulinda hifadhidata yetu kabla ya saa kumi jioni ya leo."
Mtu mwingine yeyote mwenye akili timamu angepatwa na tumbo la kuhara au kukimbia ofisi. Lakini si Kibwana. Mvunja mzunguko huyu wa ajabu alitabasamu kwa kujiamini sana, akakaa kwenye kiti chake cha mzunguko, akavuta kikombe cha kahawa, na kukumbuka somo la Kasuku wa Mama yake.
Alifungua kompyuta yake, akaingia mtandaoni, na kutafuta Kampuni moja ndogo ya TEHAMA nchini China. Alipata mhandisi mmoja anaitwa 'Li Wei'. Kibwana alimwandikia ujumbe mfupi:
"Bwana Li Wei, mshahara wangu kwa mwezi ni Dola elfu nne. Nitakuwa nakutumia Dola elfu moja kila mwezi, ili wewe ufanye kazi zangu zote za ofisini nikiwa nimelala. Je, uko tayari?"
Mchina huyo hakusita; alikubali mkataba huo kwa furaha kubwa. Kuanzia siku hiyo, wakati wafanyakazi wenzake wakivuja jasho na kupatwa na msongo wa mawazo wa kuandika code tata za kompyuta, Kibwana alikuwa akishinda amevaa mikanda ya masikioni (headphones), akila popcorn, na kutazama video za paka wakicheza mpira kwenye YouTube siku nzima!
Wenzake walipopita karibu na meza yake na kumuona akicheka peke yake mbele ya skrini, walinong'ona kwa heshima: "Tazama mtaalamu Kibwana... Anafanya kazi ngumu mno hadi akili yake inafurahi!"
Ilikuwa ni mwanzo tu wa maisha ya mtu mzima aliyekuzwa kwa misingi ya ajabu kabisa—mtu ambaye jamii ilikuwa inajiandaa kumvika taji la ufalme wa KUBWA JINGA. But story haikuishia hapo...