DHAMBI SEHEMU YA NNE

Hadithi

SEHEMU YA NNE – MWISHO WENYE FARAJA

Faraja anakutana na jaribu la mwisho, na siri ya familia inaanza kufunguka.

Faraja alisimama mbele ya mlango mkubwa mweusi.

Juu yake kulikuwa na maandishi mekundu yaliyong’aa kama damu.

JARIBU LA TATU

Alivuta pumzi ndefu.

Mikono yake ilitetemeka.

Vifurushi vitatu vilivyobaki mwilini mwake vilikuwa vikimvuta chini kwa uzito wa ajabu.

Hakukuwa na Tuma.

Hakukuwa na Mtu wa Ajabu.

Alikuwa peke yake.

Kwa mara ya kwanza tangu safari hii ianze, Faraja alitakiwa kuchagua mwenyewe.

Alisogea hatua moja.

Mlango ukafunguka wenyewe.

Ndani yake kulikuwa na mwanga mweupe uliomfanya afumbe macho.

Alipozifumbua tena, alijikuta kwenye eneo la wazi katikati ya pori.

Mbele yake kulikuwa na viti vikubwa vyeupe vilivyopangwa kama baraza la wafalme.

Juu ya viti hivyo waliketi wanawake waliovalia mavazi meupe.

Nyuso zao zilikuwa nzuri, lakini macho yao yalikuwa baridi.

Faraja aliwatazama kwa mshangao.

Kisha kumbukumbu zikamrudia.

Aliwahi kuwaona.

Walikuwa pale mgahawani.

Walikuwa miongoni mwa watu waliokaa kimya wakati anadhalilishwa.

Hakuna aliyemsaidia.

Hakuna aliyesimama kumtetea.

Pembeni mwao alionekana kijana wa kiume akiwa amechoka, mwili wake ukiwa na majeraha.

Alikuwa amepiga magoti, lakini mkononi alishikilia pete ndogo iliyong’aa.

Mwanamke mmoja aliyeketi katikati alisimama.

Alikuwa amevalia kama malkia.

Mikononi mwake kulikuwa na damu nyingi.

Alimtazama Faraja kwa tabasamu la kifalme.

Lilith: Mwanangu Faraja, mimi ni Lilith.

Akanyoosha mkono kuwatambulisha wengine.

Lilith: Huyu ni Lamia, rafiki yangu kipenzi.

Lilith: Huyu ni Kali, dada yangu.

Lilith: Na huyu ni Hera, mwenye wivu na hasira.

Wanawake wengine waliinamisha vichwa vyao kuafikiana naye.

Faraja alibaki ameduwaa.

Lilith akasogea karibu zaidi.

Lilith: Leo ni siku kuu kwako.

Lilith: Leo utazaliwa upya.

Lilith: Utaachana na ulimwengu huu wenye taabu, familia, maumivu na mahangaiko.

Akacheka taratibu.

Lilith: Leo utakuwa mtu mpya. Mtu mwenye nguvu.

Faraja alishika kifua chake.

Moyo wake ulikuwa ukidunda kwa kasi.

Lamia akasimama.

Uso wake ulikuwa na tabasamu la dharau.

Lamia: Wengine waliwekewa amri.

Lamia: Usiue. Usizini. Usiibe. Usiseme uongo. Usitamani mali ya mtu mwingine.

Akamuoneshea yule kijana aliyekuwa amejeruhiwa.

Lamia: Lakini wewe, Faraja, umeachwa bila amri.

Lamia: Ukibaki na huyu, utakuwa mtumwa wa maumivu.

Lamia: Ukituamini sisi, tutakulinda.

Faraja hakusema neno.

Kijana aliyekuwa chini alijaribu kuinuka.

Aliinua pete kwa mikono iliyotetemeka.

Kijana: Faraja, pokea pete hii.

Kijana: Iwe ishara ya upendo na uaminifu wangu kwako.

Wanawake wale walicheka kwa dharau.

Hera alisimama kwa hasira akitaka kumvamia kijana huyo.

Lilith akamzuia kwa ishara ya mkono.

Kisha akainua fimbo yake ya kimalkia.

Akafanya ishara hewani.

Ghafla kijana yule akapiga kelele za maumivu.

Mwili wake ukajikunja chini.

Kijana: Acha... tafadhali acha.

Kijana: Unaharibu uhai kwa hila zako.

Lilith akatabasamu.

Lilith: Uhai kwetu hauna thamani.

Kijana akainua macho yake yaliyokuwa yamejaa machozi.

Kijana: Kama uhai hauna thamani, basi mkifa dunia itabaki na nani?

Lilith akacheka.

Lilith: Sisi hatutakufa.

Lilith: Tayari tumekamilika.

Faraja alishindwa kuvumilia.

Alimsogelea kijana huyo taratibu.

Wanawake wale wakaanza kusogea vitini mwao kwa tahadhari.

Faraja akanyoosha mkono wake.

Faraja: Nivalishe.

Kijana alimtazama kwa mshangao.

Kijana: Faraja...

Faraja: Nivalishe pete.

Kwa haraka kijana akamvalisha pete.

Mara moja moto mkubwa ukawazunguka wote wawili.

Lilith na wenzake wakapiga kelele kwa hasira.

Lilith na wenzake: Achaaaa!

Ghafla ukuta wa moto ukapasuka.

Mlango usioonekana ukafunguka.

Mtu wa Ajabu na Tuma wakatokea wakikimbia kutoka ndani ya mwanga.

Faraja: Tuma!

Tuma akasimama nyuma ya Mtu wa Ajabu, bado akitetemeka.

Tuma: Dada, leo nimechoka hadi kujamba sina nguvu.

Faraja alitabasamu kidogo katikati ya hofu.

Upande wa pili alionekana mwanamke mmoja akiwa amekaa chini, amechoka na macho yake yakiwa mekundu kwa kulia.

Faraja alimwangalia kwa makini.

Moyo wake ukasimama kwa sekunde moja.

Faraja: Mama?

Mwanamke huyo aliinua uso.

Machozi yakamwagika.

Mama: Faraja...

Faraja alitaka kumkimbilia, lakini wanawake wale wakasimama kwa pamoja.

Moto ukawaka zaidi.

Mtu wa Ajabu akainua fimbo yake.

Moto mwingine ukazunguka viti vya wanawake wale, ukawazuia kusogea.

Kijana aliyekuwa amevalisha Faraja pete akasogea kwa mama yake Faraja.

Akamshika mkono.

Akampeleka kwa Mtu wa Ajabu.

Mtu wa Ajabu alipomuona mwanamke huyo, uso wake ukabadilika.

Kwa mara ya kwanza, alionekana si mtu wa vita.

Alionekana kama mtu aliyevunjika ndani.

Mwanamke huyo akamwangalia usoni.

Mama: Peke yangu siwezi.

Mama: Nakuhitaji sana.

Mtu wa Ajabu hakusema neno.

Alitabasamu kwa uchungu.

Kisha akamkumbatia.

Tuma akabaki amepigwa na butwaa.

Tuma: Dada... huyu Mtu wa Ajabu anamjua mama?

Faraja hakujibu.

Alikuwa ametokwa na machozi.

Lakini safari hii, hayakuwa machozi ya hofu.

Yalikuwa machozi ya tumaini.

Mtu wa Ajabu akawageukia wote.

Alimuita Faraja.

Akamuita Tuma.

Akamuita kijana aliyekuwa amejeruhiwa.

Wote wakasogea.

Kisha kwa mara ya kwanza baada ya miaka mingi, familia iliyovunjika ikakumbatiana.

Faraja.

Tuma.

Mama yao.

Mtu wa Ajabu.

Na kijana aliyesimama kando yao kama alama ya upendo uliokuwa haujakufa.

Katikati ya moto, Lilith alipiga kelele.

Lilith: Faraja!

Lilith: Achana nao!

Lilith: Familia ni mzigo!

Lilith: Hutawahi kuwa tajiri ukiwa nao!

Lilith: Kuwa kama sisi. Bila huruma. Bila hofu. Bila familia.

Faraja alijitenga taratibu na mikono ya familia yake.

Alimtazama Lilith.

Kisha akamtazama Mtu wa Ajabu.

Mtu wa Ajabu akampa fimbo yake.

Faraja aliipokea kwa mikono miwili.

Ghafla vifurushi vitatu vilivyokuwa vimebaki vikaanza kutikisika.

Kimoja kikaanguka.

Cha pili kikapasuka.

Cha tatu kikayeyuka kama moshi.

Faraja alinyanyua fimbo.

Faraja: Familia si mzigo.

Faraja: Upendo si udhaifu.

Faraja: Na mimi si mtumwa wa hofu tena.

Aliwaelekezea fimbo wanawake wale.

Moto ukainuka juu zaidi.

Nguvu zao zikaanza kupotea.

Lilith alipiga kelele.

Lamia akaanguka.

Kali akashika kichwa.

Hera akazimia.

Wanawake wote waliokuwa wamevaa mavazi meupe wakaanguka chini, wakiwa wameishiwa nguvu.

Ghafla kila kitu kikawa kimya.

Pori likatoweka.

Moto ukazimika.

Mwangaza ukapotea.

Faraja alishtuka kutoka usingizini.

Alikaa kitandani kwa haraka.

Alikuwa anatokwa na jasho.

Moyo wake ulikuwa ukidunda kwa nguvu.

Alitazama huku na kule.

Alikuwa chumbani kwake.

Kitanda chake.

Ukuta wake.

Mlango wake.

Kila kitu kilikuwa pale pale.

Kisha mlango ukagongwa.

Tuma: Dada!

Tuma: Dada, fungua!

Faraja alishuka kitandani haraka.

Akaenda kufungua mlango.

Tuma alikuwa amesimama nje.

Tuma: Dada, ona jua limetoka kabisa. Bado umelala? Leo umechelewa kazini.

Faraja alimtazama.

Kwa sekunde kadhaa hakusema chochote.

Kisha akamvuta na kumkumbatia kwa nguvu.

Tuma akashangaa.

Tuma: Dada... mbona unanikumbatia kama nimekuokoa na simba?

Faraja akacheka huku machozi yakimtoka.

Faraja: Umenikumbusha kitu muhimu sana.

Tuma: Nini?

Faraja akamwangalia mdogo wake kwa upendo.

Faraja: Familia kwanza.

Tuma akatabasamu.

Tuma: Kwahiyo leo tutakula wote?

Faraja akacheka.

Faraja: Ndiyo.

Faraja: Na si viazi vya buku moja.

Tuma akaruka kwa furaha.

Tuma: Dunia imerudi kuwa paradiso!

Faraja alitazama dirishani.

Mwanga wa asubuhi uliingia chumbani.

Kwa mara ya kwanza baada ya muda mrefu, moyo wake ulikuwa mwepesi.

Hakujua kama yote aliyoyaona yalikuwa ndoto tu...

Au ujumbe kutoka mahali ambapo macho ya kawaida hayawezi kuona.

Lakini alijua jambo moja.

Maisha yake yasingekuwa yale yale tena.

Na kuanzia siku hiyo, Faraja aliamua kuanza upya.

Kwa upendo.

Kwa tumaini.

Na kwa familia.

MWISHO

Familia si mzigo. Upendo si udhaifu. Tumaini linaweza kuirudisha paradiso iliyopotea.