KIVULI CHA MWAMBA SURA YA PILI
SURA YA PILI: KITI KILICHOCHUKULIWA KWA NGUVU
Amri ya msiba haikutangazwa kwa ngoma za kifalme. Ilipenya kama upepo wa sumu kupitia kuta za mbao na udongo za Kalenga. Mtwa Munyigumba—mwamba aliyekuwa ameunganisha makabila mbalimbali na kujenga utawala wenye nguvu wa Wahehe—alikuwa amefumba macho yake kwa mara ya mwisho. Mti mkubwa wa msitu ulikuwa umeanguka, na kishindo chake kilizua tetemeko lililotikisa misingi yote ya nchi.
Kabla hata mwili wa Munyigumba haujapozwa tayari kwa maziko ya kimila, vivuli vya usaliti vikaanza kujinyoosha. Mwambambe, aliyekuwa mmoja wa makamanda wa kijeshi wenye uchu mkubwa wa madaraka, hakusubiri baraza la wazee likae. Alijua kwamba kisheria na kimila, urithi wa kiti cha utwa ulitakiwa kumwendea mwana wa Munyigumba—kijana Mkwawa. Lakini usiku ule, sheria za kale zilifutwa kwa damu na chuma.
Mwambambe alikusanya askari wake waaminifu, akavamia ngome ya kifalme kwa kishindo. Kilio cha wanawake na watoto kilipenya usiku kucha, huku mashaal za moto zikitupa mwanga wa damu juu ya kuta za kambi. Mkwawa, akiwa bado analia msiba wa mama yake SeNgimba na sasa baba yake, alishtuliwa na mlinzi wa zamani wa familia yao, mzee aliyemwokoa mtoni.
"Kijana, hatuna muda!" Mzee huyo alimshika Mkwawa mkono kwa nguvu, akimvuta kuelekea mlango wa nyuma wa uzio. "Mwambambe amechukua kiti. Askari wake wanapita nyumba hadi nyumba wakitafuta vichwa vya damu ya Munyigumba!"
Mkwawa alitazama nyuma mara moja tu. Aliuona mji wa Kalenga ukitekelea kwa moto. Sauti za mashujaa wa baba yake wakipigwa na kukatwa zilimchoma moyoni. Mwambambe alisimama katikati ya uwanja wa mji, akitangaza ufalme mpya kwa ncha ya mkuki ulioloa damu. Kiti cha enzi kilikuwa kimechanganuliwa kwa nguvu, na aliyetakiwa kukilinda sasa alikuwa mkimbizi anayekimbia kuokoa maisha yake.
Kukimbia huko hakukuwa tu kwa kuokoa roho, kulikuwa ni mwanzo wa shule chungu ya maisha. Mkwawa na walinzi wake wachache walikimbilia maeneo ya kaskazini, wakivuka milima na mabonde hadi kufika nchi ya Ugogo. Kwa miaka hiyo ya uhamishoni, Mkwawa hakutendewa kama mtoto wa mfalme. Alijifunza kulala juu ya mawe magumu, kuvumilia njaa ya siku kadhaa, na kuficha jina lake la kifalme.
Katika ardhi ya ugenini, Mkwawa alipata muda wa kutazama na kujifunza. Aliona jinsi viongozi waliotawala kwa hofu pekee walivyochukiwa na watu wao. Alikumbuka maneno ya mwisho ya mama yake Mto Ruaha, na maneno hayo yakawa msingi wa mpango wake wa kurudi.
"Utawala uliojengwa juu ya damu isiyo na hatia huanguka kwa upepo mdogo tu," Mkwawa alimwambia mlinzi wake usiku mmoja, wakiwa wameketi karibu na moto mdogo uliokuwa ukifukuta katikati ya msitu wa Ugogo. "Mwambambe anafikiri kiti kile ni cha mbao na ngozi ya simba. Hajui kwamba kiti cha kweli kiko mioyoni mwa Wahehe."
Mkwawa hakuwa tena kijana aliyekuwa akitapatapa Mto Ruaha. Misuli yake ilianza kukaza, na macho yake yakapata ukali wa simba anayeandaa shambulio. Uhamisho haukumvunja; ulimchonga kuwa silaha tayari kwa ajili ya siku ya kurudi Iringa na kudai kile kilichokuwa chake halali.