OPERESHENI KIBITI - SURA YA 4

Operesheni Kibiti - Sura ya 4
Hadithi

OPERESHENI KIBITI

Sura ya 4: Kiapo cha Kijana

Jua lilikuwa limeanza kuzama upande wa magharibi wakati Baraka alipokuwa bado amepiga magoti kwenye majivu ya nyumba yao iliyoteketea.

Mikono yake ilitetemeka.

Si kwa woga.

Bali kwa maumivu aliyokuwa akijaribu kuyazuia yasitoke kwa machozi.

Alichota kiganja cha udongo uliochanganyika na majivu ya nyumba yao.

Akaukaza mkononi.

Majivu yale yalikuwa zaidi ya udongo.

Yalikuwa mabaki ya maisha aliyoyajua.

Yalikuwa mabaki ya utoto wake.

Yalikuwa mabaki ya familia yake.

Polepole akainuka.

Machoni mwake hakukuwa tena na mshangao.

Kulikuwa na jambo moja tu.

Azma.

Alimgeukia Mzee Salim aliyekuwa ameketi pembeni.

Baraka: Mzee wangu.

Baraka: Nenda ukavionye vijiji vya mbele.

Baraka: Wambie waimarishe ulinzi.

Baraka: Wambie waandae njia za kutoroka.

Baraka: Wambie dhoruba kubwa inakuja.

Mzee Salim alimtazama kwa huzuni.

Mzee Salim: Na wewe je, mwanangu?

Baraka akatazama upande wa kaskazini.

Upande ambao familia yake ilikuwa imepelekwa.

Baraka: Mimi naingia msituni.

Baraka: Naapa kwa damu ya baba yangu.

Baraka: Naapa kwa machozi ya mama yangu.

Baraka: Naapa kwa maisha ya Asha na Rehema.

Baraka: Sitarudi nyuma.

Baraka: Kama nitakufa, nitafia nikiwa napigana.

Mzee Salim alitaka kusema jambo lakini hakupata maneno.

Aliweza kuona kitu kipya ndani ya macho ya Baraka.

Kitu ambacho hakikuwahi kuwepo kabla.

Hasira.

Na ujasiri.

Baraka aliondoka bila kugeuka nyuma.

Alienda moja kwa moja kwenye shamba lao la migomba.

Katikati ya migomba hiyo kulikuwa na siri ambayo watu wachache waliifahamu.

Miaka mingi iliyopita, Mzee Juma alikuwa amemfundisha mwanawe jinsi ya kujiandaa kwa nyakati ngumu.

Ndani ya shimo lililofunikwa kwa ustadi mkubwa, Baraka alitoa vifaa vyake.

Kisu kirefu cha uwindaji.

Pinde imara ya mninga.

Podo lililojaa mishale.

Na mkoba mdogo wa ngozi uliobeba vifaa vya kuishi porini.

Alijipaka matope meusi usoni.

Kifuani.

Mikononi.

Ndani ya dakika chache alikuwa amebadilika.

Hakuonekana tena kama mkulima wa kawaida.

Alionekana kama sehemu ya msitu wenyewe.

Kisha akaingia porini.

Na msitu ukammeza.

Usiku ulianza kuingia taratibu.

Lakini Baraka hakusimama.

Aliendelea kufuata alama.

Nyayo za buti.

Matawi yaliyovunjika.

Majani yaliyokanyagwa.

Moto uliowahi kuwashwa.

Alama zote zilizungumza naye.

Na yeye alizielewa.

Baada ya saa kadhaa za kutembea, alisimama ghafla.

Masikio yake yalikuwa yamenasa kitu.

Sauti za watu.

Alijificha nyuma ya mti mkubwa.

Akatulia.

Akasikiliza.

Kulikuwa na vicheko.

Kulikuwa na harufu ya sigara.

Na kulikuwa na moshi mdogo uliopaa juu ya miti.

Baraka akatabasamu kwa mara ya kwanza tangu nyumba yao ichomwe.

Alikuwa amewapata.

Mbele yake, walinzi watatu wa Jabari walikuwa wamekaa karibu na kijito.

Bunduki zao zilikuwa zimewekwa pembeni.

Walionekana wamejisahau.

Walijiamini sana.

Hawakujua kuwa walikuwa wanawindwa.

Baraka hakufanya haraka.

Alikaa dakika kadhaa akiwaangalia.

Akipima.

Akitathmini.

Akiwahesabu.

Kisha akapanda juu ya mti mkubwa uliokuwa karibu nao.

Taratibu.

Bila sauti.

Bila kuvunja hata tawi moja.

Alipofika juu, akatoa mshale.

Akalenga.

Akavuta pumzi.

Kisha akaachia.

Shwiiii!

Mshale ulitoka kama radi.

Mlinzi wa kwanza alianguka kabla hata hajajua nini kimetokea.

Wenzake waliinuka kwa mshangao.

Lakini tayari walikuwa wamechelewa.

Baraka alishuka kutoka juu ya mti kwa kasi.

Akatua ardhini.

Mapambano yakaanza.

Ndani ya muda mfupi kila kitu kilikuwa kimemalizika.

Msitu ukarudi kuwa kimya.

Baraka alisimama akiwa anapumua kwa nguvu.

Hakufurahia kilichotokea.

Lakini alijua hakuwa na uchaguzi.

Watu hawa walikuwa sehemu ya waliobomoa maisha yake.

Alianza kukagua walichokuwa nacho.

Mifuko.

Silaha.

Ramani.

Noti.

Kisha akakutana na kitu kilichomfanya asimame.

Kijitabu kidogo.

Kilikuwa na michoro ya ajabu.

Njia za siri.

Majina ya maeneo mbalimbali ya Kibiti.

Na alama kadhaa zilizochorwa kwa kalamu nyekundu.

Baraka aliendelea kukipitia.

Ghafla macho yake yakasimama kwenye alama moja.

Nyota nyekundu.

Ilikuwa katikati ya pori la akiba la kaskazini.

Eneo ambalo hata wawindaji wengi hawakuthubutu kuingia.

Moyo wake ukadunda kwa nguvu.

Alijua hii haikuwa alama ya kawaida.

Ilikuwa muhimu.

Muhimu sana.

Huenda hapo ndipo alipokuwa Jabari.

Huenda hapo ndipo walipopelekwa wazazi wake.

Huenda hapo ndipo alipo Asha.

Baraka alifunga kijitabu haraka.

Akakiweka ndani ya mkoba wake.

Kisha akainua macho yake kuelekea kaskazini.

Msitu ulionekana mweusi.

Mzito.

Hatari.

Lakini sasa alikuwa na mwelekeo.

Alikuwa na lengo.

Hakujua kuwa kilomita chache mbele yake kulikuwa na kikosi kingine kilichokuwa kinaingia Kibiti kwa siri.

Kikosi kilichokuja na amri maalumu.

Kikosi kilichokuwa kinamtafuta Jabari.

Na muda si mrefu kingekutana na Baraka.

Lakini mkutano huo usingekuwa wa kirafiki.

Kwa sababu kila upande ungeamini mwenzake ni adui.

ITAENDELEA...

Sura ya tano italeta kikosi maalumu ndani ya msitu na kukutanisha nguvu mbili zisizotarajiana.

Soma Sura ya 5