KIKAO CHA MWISHO SURA YA PILI
KIKAO CHA MWISHO
Sura ya Pili: Dhoruba ya Fitina na Mbinu za Subira
Miezi ilizidi kusonga mbele, na biashara ya baa na lodge ikazidi kushika kasi ya ajabu. Mamilioni ya fedha yalikuwa yakiingia kila mwezi, na kila mtu mtaani alikuwa akiongea kuhusu ufanisi wa eneo hilo. Lakini ndani ya moyo wa Mama Happy na genge lake la fitina, mafanikio hayo yalikuwa kama kaa la moto lililowekwa kifuani mwao.
Mama Happy hakukubali kabisa kuona kijana 'masikini' na 'Mkatoliki' kama Edwin akiwa ndiye anayeonekana msimamizi mkuu wa ufalme ule wa biashara. Akaanzisha mkakati mpya. Alimjaza sumu Happy kila siku ya Mungu, akisaidiwa na rafiki wa karibu wa Happy na yule mfanyakazi mwenzake wa benki ambaye Mama Happy alitamani sana awe mkwe wake.
"Happy mwanangu, hivi kweli huoni jinsi huyu mwanamume anavyokutumia?" Mama Happy aliongea kwa sauti ya kunong'ona iliyojaa hadaa, siku moja walipokuwa wameketi nyumbani Kimara. "Kila siku anashinda pale baa, anadhibiti mahesabu na wafanyakazi wote, lakini fedha hizo ni zako! Mtaji ni wako! Hivi usiku unalala vipi wakati unalisha mwanamume aliyetoka kusikojulikana?"
Maneno hayo yalipenya polepole kama sumu ya nyoka ndani ya akili ya Happy. Ingawa alimjua mume wake kuwa ni mtu wa hekima, kelele za mara kwa mara za mama yake, kaka zake, na wachungaji waliokuwa marafiki wa familia zilianza kuyumbisha msimamo wake. Happy akaanza kubadilika—akawa na kiburi, maneno ya shombo, na dharau za waziwazi kwa Edwin.
Edwin aliona mabadiliko yote hayo ndani ya nyumba yake. Aliona jinsi mke wake alivyokuwa akimwangalia kwa jicho la dharau, kana kwamba yeye ni kupe anayeishi kwa kutegemea damu ya wenyewe. Lakini kila mara sauti ya dharau iliporushwa, Edwin alipumua kwa kina na kukaa kimya.
Hali ilifikia pabaya pale ndugu wa familia ya Mzee Shirima walipojumuika pamoja na wachungaji wawili wa kanisa lao. Waliamua kuweka mpango wa mwisho wa kuvunja ndoa hiyo na kuhakikisha Edwin anatoka mikono mitupu bila kupata hata sarafu moja kutoka kwenye biashara ile.
Kaka yake Happy, ambaye alikuwa mwanajeshi mwenye msimamo mkali, alipiga simu kwa sauti ya mamlaka siku chache kabla ya tarehe ya kikao kuitishwa:
"Sikiliza wewe Edwin! Siku ya Alhamisi tunafanya kikao cha mwisho cha familia pale Kimara. Safari hii hautaingia mitini! Usipokuja mwenyewe kwa miguu yako, tutakufuata na kukubeba kwa nguvu na kukuleta kikosini!"
Edwin alishika simu yake polepole, akatabasamu tabasamu la kiutu uzima lililojaa hekima na amani ya ndani kabisa. Siku zote mwanamume mwenye mpango thabiti hawezi kutikiswa na kelele za waliokata tamaa.
"Msiwe na shaka kaka," Edwin alijibu kwa sauti ya Upole na iliyojaa utulivu. "Sitakimbia tena. Siku hiyo nitafika mimi mwenyewe kwa miguu yangu, na nitakaa nanyi hadi mwisho wa kikao."
Kile ambacho familia ya Mzee Shirima hawakukijua ni kwamba, siku mbili tu kabla ya simu hiyo, Edwin alikuwa amepokea barua rasmi na *Hati ya Nyumba ya Mikocheni* kutoka benki! Deni lote la Milioni 80 lilikuwa limelipwa kikamilifu. Nyumba ya familia ilikuwa salama, na biashara ya baa na lodge ilikuwa haina deni lolote duniani!
Siku ya Kikao cha Mwisho ikawa imewadia. Kila mmoja alikuwa amejipanga kwa silaha zake za maneno, sheria, na mamlaka...