TONE LA LAANA:SURA YA TATU
Tone la Laana
Miezi miwili ilipita kwa utulivu mkubwa ndani ya Monasteri ya Gare. Milima ya Usambara iliendelea kuvikwa na ukungu wa baridi, na masista waliendelea na taratibu zao za ibada na kazi za mikono. Lakini katika maisha ya Sista Clare, utulivu huo ulianza kuvunjika taratibu kama chombo cha udongo kinachonyufa bila sauti.
Kila asubuhi, kengele ya saa kumi na moja ilipogongwa, Sista Clare alihisi uzito wa ajabu mwilini mwake. Kichwa kilimzunguka, na tumbo lilimchafuka kwa kichefuchefu kikali kilichomfanya akimbilie nyuma ya majengo ya kuogea na kutapika maji matupu.
"Clare, rafiki yangu," Sista Bernadette alinong'ona kwa wasiwasi asubuhi moja, akimshika mabega Clare aliyekuwa ameikumbatia nguzo ya mbao huku akitweta. "Hii ni wiki ya tatu sasa unatapika hivi! Sura yako imepauka kabisa. Lazima uwe unasumbuliwa na ugonjwa wa malaria ya milimani au tumbo la safura."
"Sijui, Berny..." Sista Clare alijibu kwa sauti ya chini iliyojaa unyonge, akifuta machozi ya maumivu yaliyomlenga machoni. "Ladha ya chakula imebadilika kabisa mdomoni mwangu. Hata harufu ya mchuzi wa mboga za majani jikoni inanishinda kuivumilia."
"Basi tulia hapa," Bernadette alisema kwa hofu ya kirafiki. "Mimi nitamweleza Sista Celina akupe mapumziko ya ibada ya leo na upate dawa ya mitishamba au chai ya tangawizi."
Hata hivyo, Mwalimu na Mama Mkuu wa Monasteri, Sista Celina, hakuwa mtu wa kuchukulia mambo mepesi. Mwanamke huyu wa Kizungu mwenye macho makali ya bluu na sura isiyoonyesha tabasamu kwa urahisi, alikuwa na uzoefu wa miaka mingi nchini Tanganyika. Alipoona Sista Clare anaanza kukosa ibada na kuonyesha udhaifu wa wazi wa kimwili, shaka ilianza kuingia akilini mwake.
Sio tu kichefuchefu; Sista Celina alitambua pia kuwa ngozi ya Sista Clare ilikuwa inang'aa kwa njia tofauti, na kiuno chake kilianza kupoteza ule wembamba wake wa kawaida. Maumbo yake yalianza kubadilika taratibu.
"Hii haiwezi kuwa malaria," Sista Celina alinong'ona peke yake akiwa katika chumba chake cha kazi, huku akitazama daftari la mahudhurio ya watawa. "Macho yangu yameshaona mengi duniani. Mabadiliko haya ya binti huyu yanaashiria kitu kingine kabisa... Kitu kinachoweza kuliletea Kanisa aibu kubwa!"
Bila kupoteza muda, Sista Celina alituma ujumbe wa haraka kwenda Hospitali ya Misioni iliyopo wilayani. Alimwomba Daktari Mkuu, Dr. Miller, kufika monasteri kwa siri kubwa siku iliyofuata ili kufanya ukaguzi wa afya wa masista kadhaa—ikiwa ni ghorofa ya kuficha nia yake halisi ya kumchunguza Clare.
Siku iliyofuata, Dr. Miller—daktari wa Kizungu aliyekuwa na heshima kubwa kwa ustadi na umakini wake—alewasili monasterini. Baada ya kuwakagua masista wachache kwa vipimo vya kawaida, hatimaye zamu ya Sista Clare ikawadia.
Sista Clare aliingia katika chumba cha matibabu akiwa na amani moyoni, akiamini kabisa kuwa daktari huyo angempatia dawa ya kutuliza tumbo na kurejesha afya yake ili aendelee na maisha yake ya utawa.
Dr. Miller alianza kwa kumpima mapigo ya moyo, macho, na kisha kufanya ukaguzi wa kina wa tumbo lake. Kila dakika ilivyozidi kupita, uso wa Dr. Miller ulizidi kuwa mzito. Alijikuta akirudia vipimo mara tatu, macho yake yakipanuka kwa mshangao na wasiwasi mkubwa.
"Sista Clare..." Dr. Miller aliongea kwa sauti ya utulivu lakini iliyojaa mshtuko. "Kuna kitu lazima nikuulize, na ninataka unijibu kwa ukweli mbele ya Mungu wako."
"Uliza tu, Daktari," Sista Clare alijibu kwa sauti ya upole na unyenyekevu. "Sina cha kuficha."
"Je, unafahamu nini kinaendelea ndani ya tumbo lako?" Daktari alimkodolea macho.
"Hapana Daktari, zaidi ya kichefuchefu na maumivu ya asubuhi, sijui kitendo kinachonisumbua."
Dr. Miller alishusha pumzi ndefu, akamtazama Mama Mkuu Sista Celina aliyekuwa amesimama kona ya chumba hicho akiwa amekaza uso wake kwa hofu. Kisha daktari alisema maneno yaliyotikisa kuta za chumba kile kama radi ya msimu wa mvua:
"Sista Clare... wewe huna ugonjwa wowote. Wewe ni mjamzito! Una ujauzito wa miezi miwili hivi!"
Kimya kizito na cha kutisha kilitanda ndani ya chumba kile. Sista Clare alipigwa na ganzi. Alihisi kama dunia yote imezunguka na kumtopokea chini ya miguu yake.
"M-Mimba?!" Sista Clare alibabaika, macho yake yakimwagika tears papo hapo. "Hapana! Haiwezekani Daktari! Unasema nini? Mimi sijawahi kumjua mwanamume yeyote katika maisha yangu yote! Mimi ni mtawa, nina kiapo mbele ya Yesu Kristo!"
"Usinidanganye mimi na usimbeze Mungu!" Sista Celina alilipuka kwa ghadhabu, akimsogelea Clare na kumnyooshea kidole cha shahada. "Dharau gani hii?! Umefanya uasherati ndani ya kuta hizi takatifu, kisha unathubutu kudanganya usoni pangu?!"
"Mama Mkuu, nakuapa kwa Jina la Bikira Maria!" Sista Clare alipiga magoti sakafuni, akilia kwa uchungu wa kukatisha tamaa. "Sijawahi kuguswa na mwanamume! Sijawahi kufanya dhambi hiyo! Hii haiwezekani... lazima kuna makosa kwenye vipimo vyenu!"
Lakini dhoruba ndiyo ilikuwa imeanza kuchemka. Daktari alikuwa ametoka tu kutoa jibu lililowachanganya wote, lakini mtihani mkubwa zaidi wa kimatibabu ulikuwa bado haujafanywa—mtihani ambao ungethibitisha usafi wa mwili wa Sista Clare na kuacha fumbo kubwa kuliko lote katika historia ya Gare!